Η διαδικτυακή επιστροφή του Ρίτσαρντ Νίξον στη νεότερη αμερικανική Δεξιά
Η διαδικτυακή επιστροφή του Ρίτσαρντ Νίξον στη νεότερη αμερικανική Δεξιά
Το «Nixonmaxxing» μετατρέπει αρχειακό υλικό σε δημοφιλή βίντεο και παρουσιάζει τον πρώην πρόεδρο ως σύμβολο πολιτικής αντοχής και σύγκρουσης.
Ο Ρίτσαρντ Νίξον αποκτά νέο ακροατήριο μεταξύ νεαρών συντηρητικών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Βίντεο με χιπ χοπ μουσική, συνθήματα σε καπέλα και τσάντες και αποσπάσματα από ομιλίες του επαναφέρουν τον πρώην πρόεδρο στη δημόσια συζήτηση ως εικόνα μαχητικότητας.
Το φαινόμενο έχει ονομαστεί «Nixonmaxxing». Σύμφωνα με ανάλυση του Economist, η τάση δείχνει ότι μέρος της συντηρητικής Gen Z αναζητεί διαφορετικά πολιτικά πρότυπα από εκείνα που κυριάρχησαν στη γενιά των γονιών της.
Το ίδρυμα Νίξον αξιοποιεί συστηματικά το αρχειακό υλικό και δημιουργεί σύντομα βίντεο προσαρμοσμένα στον ρυθμό των κοινωνικών δικτύων. Αποσπάσματα στα οποία μιλά για τη Ρωσία ή για την αντιπαλότητά του με τον Τζον Κένεντι συγκεντρώνουν εκατομμύρια προβολές.
Στα σχόλια, νεότεροι χρήστες περιγράφουν τον Νίξον ως πολιτική ιδιοφυΐα. Η Προεδρική Βιβλιοθήκη Νίξον στην Καλιφόρνια κατέγραψε αύξηση επισκεψιμότητας 30% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος.
Το ενδιαφέρον δεν εστιάζει κυρίως στην ύφεση των σχέσεων με τη Σοβιετική Ένωση ή στη δημιουργία της Υπηρεσίας Προστασίας Περιβάλλοντος. Η εικόνα που προβάλλεται είναι εκείνη ενός σκληρού και συγκρουσιακού πολιτικού, ο οποίος επιστρέφει έπειτα από ήττες.
Για ένα τμήμα της νεαρής Δεξιάς, ο Νίξον λειτουργεί ως πρόδρομος του Ντόναλντ Τραμπ. Και οι δύο είχαν εχθρικές σχέσεις με τον Τύπο, αντιμετώπισαν έρευνες και παρουσιάστηκαν από τους υποστηρικτές τους ως στόχοι ενός κατεστημένου.
Ο συντηρητικός σχολιαστής Κρις Ρούφο υποστήριξε στο X ότι η επανανακάλυψη του Νίξον αφορά τη στάση του και τη διαδρομή ενός αυτοδημιούργητου πολιτικού που κέρδισε 49 πολιτείες εκφράζοντας τη «σιωπηλή πλειοψηφία». Στην ανάγνωσή του, η πτώση του οφείλεται σε πραξικόπημα του «βαθέος κράτους», μετατρέποντας το Watergate από σκάνδαλο κατάχρησης εξουσίας σε αφήγημα δίωξης.
Παρόμοια επανεξέταση διακρίνεται και στην κυβέρνηση Τραμπ. Το υπουργείο Δικαιοσύνης εξετάζει, σύμφωνα με το δημοσίευμα, αν υπήρξαν παρατυπίες στο γραφείο του ειδικού εισαγγελέα που ερεύνησε το Watergate.
Ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς, σε ομιλία στη βιβλιοθήκη Νίξον τον Ιούνιο, είπε ότι μια αντίστοιχη υπόθεση σήμερα θα κυριαρχούσε στην επικαιρότητα περίπου 12 ώρες. Παρουσίασε ως υπερβολική την ιδέα ότι θα μπορούσε να ανατρέψει μια προεδρία.
Η αναβίωση του Νίξον λειτουργεί και ως αμφισβήτηση του Ρόναλντ Ρίγκαν. Για δεκαετίες ο Ρίγκαν ήταν το βασικό πρότυπο των Αμερικανών συντηρητικών, όμως η προσήλωσή του στις ελεύθερες αγορές και στον διεθνή ρόλο των ΗΠΑ απέχει από τις προτεραιότητες του κινήματος MAGA.
Ο Κερτ Μιλς του American Conservative περιέγραψε στον Economist μια σύγκρουση γενεών: νέοι που θεωρούν ότι οι baby boomers ευθύνονται για τη σημερινή κατάσταση της χώρας απορρίπτουν και τον πολιτικό τους ήρωα. Ο Νίξον προσφέρει διαφορετικό συμβολισμό, με έμφαση στη σύγκρουση, την αντοχή και τη δυσπιστία προς τους αντιπάλους.
Τα εκατομμύρια προβολές δεν διαγράφουν το Watergate από την ιστορική μνήμη. Δείχνουν, ωστόσο, πώς αλλάζει η πολιτική αισθητική ενός τμήματος της αμερικανικής Δεξιάς και πώς ένας πρόεδρος που για χρόνια αποτελούσε παράδειγμα προς αποφυγήν επανερμηνεύεται ως πρότυπο πολιτικής μάχης.
F.Tsakiris--AN-GR
