Ψηφιακή κατάρρευση: Τι θα γινόταν αν έσκαγε το ίντερνετ για μια εβδομάδα
Σύμφωνα με τον αναπληρωτή καθηγητή Κώστα Καρπούζη, μια εβδομάδια διακοπή του διαδικτύου θα προκαλούσε παγκόσμια κρίση. Η εξάρτηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τεχνολογικούς κολοσσούς όπως η Google και η Microsoft θα παρέλυε τις κρατικές υπηρεσίες, ενώ η κοινωνία θα αντιμετώπιζε σοβαρές δυσκολίες στην καθημερινή επικοινωνία και οικονομία.
Μια εβδομάδα χωρίς διαδίκτυο θα μετατρέψει τον σύγχρονο κόσμο σε σκηνή από ταινία εποχής, προκαλώντας παγκόσμια αναστάτωση. Σύμφωνα με τον αναπληρωτή καθηγητή Κώστα Καρπούζη, του Τμήματος Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού του Παντείου Πανεπιστημίου, μια τέτοια διακοπή θα είχε καταστροφικές συνέπειες για την Ευρωπαϊκή Ένωση, λόγω της απόλυτης εξάρτησής της από τις πλατφόρμες της Google και, δευτερευόντως, της Microsoft. Η λειτουργία των θεσμών θα παγώσει, ενώ η καθημερινότητα θα επιστρέψει σε πρακτικές που έχουν ξεπεραστεί εδώ και πάνω από μια δεκαετία.
Μέχρι πρόσφατα, το σενάριο μιας μαζικής κατάρρευσης του διαδικτύου θεωρούνταν απίθανο. Ωστόσο, η αυξανόμενη συχνότητα κυβερνοεπιθέσεων σε κρίσιμες υποδομές, όπως νοσοκομεία, σχολεία και κυβερνητικές υπηρεσίες, καθώς και το πρόσφατο μαζικό μπλάκ άουτ στις πλατφόρμες της Microsoft, έχουν κάνει αυτό το ενδεχόμενο πιο ρεαλιστικό. Αν ο ψηφιακός κόσμος έβγαινε «σε άδεια» για επτά ημέρες, η παγκόσμια οικονομία και οι κρατικές υπηρεσίες θα αντιμετώπιζαν άμεση παράλυση.
Ο κ. Καρπούζης επισημαίνει ότι η υποδομή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένης της εσωτερικής επικοινωνίας, λειτουργεί κυρίως μέσω των υπηρεσιών της Google. Σε μια τέτοια περίπτωση, θα παρέλυε όλη η λειτουργία της ΕΕ. Η εξάρτηση αυτή είναι τόσο μεγάλη που, όπως υποστηρίζει ο ειδικός, θα μπορούσε να συμβεί ακόμα και αν ένας ξένος παράγοντας, όπως ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, αποφάσιζε αυθαίρετα να απαγορεύσει στην Google την πρόσβαση στην Ευρωπαϊκή Ένωση. «Αυτό θα μπορούσε να γίνει ακόμα και αν ξυπνήσει μια μέρα ο Τραμπ και πει: Απαγορεύω στην Google να δίνει πρόσβαση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, επειδή απλά έτσι του ήρθε», σημειώνει.
Σε επίπεδο καθημερινής ζωής, η εργασιακή ζωή θα γινόταν χαοτική. Τα σταθερά τηλέφωνα, τα fax, οι δίσκοι USB και οι offline υπηρεσίες που είχαν εγκαταλειφθεί πριν από πάνω από μια δεκαετία, θα έβγαιναν ξανά από τα συρτάρια για να καλύψουν τις ανάγκες επικοινωνίας. Οι τράπεζες, η αστυνομία και τα νοσοκομεία θα δυσλειτουργούσαν, προκαλώντας πανικό σε όλη την υφήλιο.
Όσον αφορά την κοινωνική διάσταση, ο κ. Καρπούζης διακρίνει διαφορετικές αντιδράσεις ανάλογα με την ηλικιακή ομάδα. Για τις γενιές που έζησαν πριν την εποχή των social media, μια εβδομάδα αποκοπής ίσως ήταν ακόμη και ευεργετική, προσφέροντας μια υποχρεωτική απόσταση από τα ψηφιακά μέσα. Οι μεγαλύτεροι ενήλικες θυμούνται πώς να επικοινωνούν, πώς να καταναλώνουν περιεχόμενο μέσω της τηλεόρασης ή του κινηματογράφου και πώς να διαχειρίζονται την έλλειψη άμεσης πρόσβασης.
Αντίθετα, τα παιδιά και οι νέοι θα αντιμετώπιζαν σοβαρή δυσκολία. Η απώλεια της συσκευής για σκρόλαρισμα περιεχομένου, ακόμη και τύπου «brainrot», θα δημιουργούσε έντονο στρες. Ταυτόχρονα, οι ηλικιωμένοι θα δυσκολεύονταν λόγω της αναγκαστικής μετάβασης σε κάρτες, smartphones και ηλεκτρονική συνταγογράφηση τα τελευταία χρόνια. Η απώλεια δυνατότητας online πληρωμών θα είχε τεράστιο οικονομικό αντίκτυπο.
Τα πρώτα ημέρες της διακοπής θα χαρακτηρίζονταν από το σύνδρομο στέρησης και τον φόβο μήπως χάσουμε κάτι (FOMO). Ωστόσο, το διδακτικό συμπέρασμα είναι σαφές: η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη πρέπει να απομακρυνθούν από υποδομές που δεν ελέγχονται από το ίδιο το κράτος. Η ύπαρξη δικών τους κρατικών πλατφορμών θα καθιστούσε τις χώρες πολύ πιο ασφαλείς σε τέτοιες κρίσεις, μειώνοντας την εξάρτηση από ιδιωτικούς κολοσσούς του διαδικτύου.
W.Spanos--AN-GR