Ιστορικό ορόσημο: Το Voyager 1 θα αποκτήσει την απόσταση μιας ημέρας φωτός
Το Voyager 1, το πιο απομακρυσμένο αντικείμενο που έχει κατασκευάσει ο άνθρωπος, θα σημειώσει ένα νέο ιστορικό ορόσημο στις 18 Νοεμβρίου 2026. Τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, η απόσταση του διαστημόπλοιας από τη Γη θα υπερβαίνει τα 25,9 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα, καθιστώντας το φως να χρειάζεται ολόκληρη ημέρα για να διανύσει τον χώρο που χωρίζει τους δύο κόσμους.
Το Voyager 1, το πιο απομακρυσμένο αντικείμενο που έχει κατασκευάσει ο άνθρωπος, θα σημειώσει ένα νέο ιστορικό ορόσημο στις 18 Νοεμβρίου 2026. Τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, η απόσταση του διαστημόπλοιας από τη Γη θα υπερβαίνει τα 25,9 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα, καθιστώντας το φως να χρειάζεται ολόκληρη ημέρα για να διανύσει τον χώρο που χωρίζει τους δύο κόσμους.
Στις 12:16 (ώρα Ελλάδας) της 18ης Νοεμβρίου 2026, η διαστημοσυσκευή θα βρίσκεται σε απόσταση μεγαλύτερη από 25,9 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα από τον πλανήτη μας. Λόγω του τεράστιου αυτού διαστήματος, το φως, που ταξιδεύει με περίπου 300.000 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο, χρειάζεται περίπου 24 ώρες για να τη διανύσει. Με άλλα λόγια, θα απέχει από τη Γη μία ημέρα φωτός, ενώ ένα έτος φωτός αντιστοιχεί σε 9,4607 τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα.
Η διαστημοσυσκευή Voyager 1 εκτοξεύτηκε από τη NASA το 1977, με αρχικό σκοπό να εξερευνήσει και να στείλει φωτογραφίες από τους απώτερους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος και στη συνέχεια να κατευθυνθεί στα πέρατα του διαστήματος. Στην επιφάνειά του υπάρχουν δύο χρυσές πλάκες, οι οποίες φέρουν μεταξύ πολλών άλλων και μια ανατομική απεικόνιση του ανθρώπου, σχεδιασμένη πριν από μερικούς αιώνες από τον Leonardo da Vinci. Στόχος των εμπνευστών της είναι να έχουν μια πρώτη εικόνα του ανθρώπου και του επιπέδου τεχνολογίας του οι εξωγήινοι πολιτισμοί (αν υπάρχουν) που ενδεχομένως θα συναντήσουν το διαστημόπλοιο.
Στις αρχές της δεκαετίας του '80 η ανθρωπότητα έμεινε άφωνη από τις πρώτες φωτογραφίες του Ουρανού, του Ποσειδώνα και του Πλούτωνα. Θάλασσες από μεθάνιο σε ένα υποβλητικό γαλάζιο χρώμα, γιγαντιαίες καταιγίδες με έκταση μεγαλύτερη από τη Γη που εξελίσσονταν επί αιώνες και που θα συνεχιστούν για χιλιάδες ακόμα χρόνια, συναρπαστικοί δορυφόροι, άλλοι μικροί και άλλοι μεγαλύτεροι από τον πλανήτη μας, ένας κόσμος θαυμαστός όσο και βίαιος. Για πρώτη φορά στην ιστορία ανθρώπου μάτι είχε τη δυνατότητα να αντικρύσει τέτοιες εικόνες. Η αποστολή του Voyager 1 (και του Voyager 2 που εκτοξεύτηκε δύο εβδομάδες νωρίτερα) θα ήταν απόλυτα επιτυχημένη, ακόμη κι αν σταματούσε εκείνη τη στιγμή.
Πολλά χρόνια μετά την εξερεύνηση των απώτερων πλανητών του ηλιακού μας συστήματος (δεν θυμόμαστε πόσα) τα Voyager 1 και 2 πέρασαν τα όριά του και συνέχισαν το ταξίδι του στον διαστρικό χώρο. Τότε έστειλαν στη Γη και την πρώτη στα χρονικά φωτογραφία ολόκληρου του ηλιακού μας συστήματος, καθώς ήταν τα πρώτα ανθρώπινα κατασκευάσματα που είχαν τη δυνατότητα να το κάνουν. Το Voyager 1 μέχρι και σήμερα παίρνει και εκτελεί εντολές από τη Γη, ενώ ταυτόχρονα συλλέγει και στέλνει επιστημονικά δεδομένα.
Και όλα αυτά με την ηλεκτρονική τεχνολογία του 1977 (οι υπολογιστές του έχουν ελάχιστη μνήμη, περίπου 69 KB). Η ομάδα που το διαχειρίζεται από τη Γη κάνει θαυμάσια δουλειά με τακτικές αναβαθμίσεις εκ του μακρόθεν, ενώ και το ίδιο το σκάφος επιδεικνύει ακραία ανθεκτικότητα στο περιβάλλον υψηλότατης ακτινοβολίας στο οποίο ταξιδεύει.
Το διαστημικό σκάφος έχει την κεραία του στραμμένη προς τη Γη και αυτό του επιτρέπει του να μας στέλνει ακόμα δεδομένα. Η ταχύτητά του αγγίζει τα 61.000 χιλιόμετρα την ώρα, ενώ το σήμα του χρειάζεται τώρα 24 ώρες για να φτάσει στον πλανήτη μας (ναι, είναι περισσότερα από ένα δισεκατομμύριο χιλιόμετρα την ώρα!). Φυσικά, ο ίδιος χρόνος απαιτείται για να λάβει μια εντολή από τη NASA. Το σήμα φτάνει στη Γη εξαιρετικά αδυνατισμένο (σαν να βρίσκεσαι στην Αθήνα και να προσπαθείς να ακούσεις, μέσα από ένα σωρό άλλους θορύβους, τον ήχο από το πέταγμα ενός κουνουπιού στην Ινδονησία, για παράδειγμα) και λαμβάνεται από τρεις γιγαντιαίες συστάδες τηλεσκοπίων, που είναι εγκατεστημένες στην Καλιφόρνια, στην Ισπανία και στην Αυστραλία.
Τα επιστημονικά όργανα του Voyager 1 αναμένεται να συνεχίσουν να λειτουργούν έως τις αρχές της δεκαετίας του 2030 (περίπου μέχρι το 2030–2032), ενώ η βασική τηλεμετρία και η επικοινωνία με τη Γη εκτιμάται ότι θα διαρκέσουν μέχρι το 2036. Η διαστημοσυσκευή, 49 χρόνια μετά την εκτόξευσή της, αποτελεί το πιο απομακρυσμένο αντικείμενο που έχει κατασκευαστεί στην ανθρώπινη ιστορία (οι φωτογραφίες που βλέπετε στο άρθρο είναι φυσικά καλλιτεχνική αναπαράσταση). Το ασύλληπτο ρεκόρ θα γίνει πραγματικότητα στις 12:16 (ώρα Ελλάδας) της 18ης Νοεμβρίου 2026.
S.Papastathopoulos--AN-GR